چه زمانی بررسی بیشتری دربارهٔ طرف همکاری لازم است؟

اطلاعات تکمیلی باید به پرسش مشخص پاسخ دهند

در رابطه‌ای که به شناسایی مضاعف نیاز دارد، ابتدا بنویسید کدام خطر یا ابهام با بررسی معمول پاسخ نگرفته است: مالکیت پیچیده، اختیار نامشخص، فعالیت ناسازگار یا منشأ توضیح‌داده‌نشده. سپس شاهد و تأیید اضافی را برای همان مسئله تعیین کنید. در اصطلاح مقرره ایران از «شناسایی مضاعف» استفاده می‌شود؛ «تقویت‌شده» در این درس توضیح عمومی همان سطح بررسی است.

سه خروجی از قبل تعریف کنید. رفع ابهام با سند معتبر؛ نیاز به شاهد مشخص دیگر؛ یا ناتوانی در اجرای شناسایی لازم و ارجاع برای تصمیم مربوط. هیچ‌کدام از این وضعیت‌ها نباید در سامانه با علامت مبهم «تأیید» بسته شوند. سخت‌گیری نامرتبط نیز می‌تواند مشتری معتبر را بی‌دلیل گرفتار کند.

مثال: مقصد با فروشنده نمی‌خواند

یک شریک، حساب شرکتی دیگر را معرفی می‌کند. مطالبه عکس‌های بیشتر از مدیر مسئله اصلی را حل نمی‌کند. ابتدا باید رابطه دو شرکت، اختیار دریافت، قرارداد و پذیرش این مسیر وجه روشن شود. ممکن است توضیح معتبر وجود داشته باشد؛ ممکن است ساختار فعلی آن را نپذیرد. نتیجه به شاهد و مبنا وابسته است.

ادامه رابطه را از تأیید یک سند جدا کنید. کامل شدن مدارک هویتی، مجاز بودن مدل فعالیت یا مقصد وجه را خودکار ثابت نمی‌کند. مسئول تصمیم باید خلاصه ابهام، بررسی انجام‌شده، ریسک باقی‌مانده و کنترل لازم را ببیند. در موارد مقرر، سطح تأیید مدیریتی باید همان سطح معتبر باشد؛ امضای صوری فرد دوم جای تصمیم نمی‌گیرد.

تکلیف عملی

در فرم F11 یک پرونده ساختگی تکمیل کنید. برای هر مدرک بنویسید «این سند کدام سؤال را جواب می‌دهد؟». مدرکی که پاسخ ندارد حذف شود. سپس نتیجه مشروط به داده مفقود را بنویسید و مشخص کنید کدام اقدام مالی تا روشن شدن مبنا نباید خودکار انجام شود.